woensdag 25 mei 2011
Nieuwe blogpagina online !!!
zondag 22 mei 2011
Roadtrip parents: Grand Canyon
Na ons relatief kort verblijf in Las Vegas vertrokken we 's morgens richting Grand Canyon. Maar eerst moesten we wel nog van onze berg pizza's afgeraken van de avond te voren en omdat we deze niet in de vuilbak wilden gooien besloten we om ze uit te delen aan de daklozen. Eenmaal deze uitdeling een feit was, zetten we koers naar onze eerste stopplaats van de dag, de Hoover Dam.
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXIn49iBURWGhcPqx4Zy4I_as4YzMxXjbSsz4aKuX6lsCyZZ81djEpGUNrHUKdQXW86vKPjeqoel5SRW_yRyGdZJhDV8DyJUjioB9OrIPBSFDfMsIw7hRAxJ7cmo9Ejy0CSu2Fj61U_-4/s320/P1050163.JPG)
Alvorens naar de dam zelf te gaan, wandelden we eerst over de nieuw gebouwde Mike O’Callaghan – Pat Tillman Memorial Bridge van waarop je een mooi uitzicht hebt over de Hoover dam en de 300 meter lager gelegen Colorado rivier. De volgende halte was de dam zelf en voor de bouw van deze gigantische constructie waren op het piekmoment meer dan 5.000 werkkrachten nodig. Om al deze "tijdelijke" werkkrachten te huisvesten, werd de stad Boulder City uit het niets opgericht.
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg6JWSOwS9ldLoaQg1QoqUNIya6U86bhR2miHaZwbQK-_w5d7leBRXF7WAbAsX9y8_m0Y9YY9JezEHVtJQ14SO-iQ1ui1nRT4hyo6rnJ-UUUtf3KfzBu6lKzIvPUsWr4yZ_PjsES7yMNFM/s200/P1040908.JPG)
In de wintermaanden ga je bij het oversteken van de dam meteen een uur verder in de tijd aangezien op deze plek ook de overgang tussen de Pacific en de Mountain Time gelegen is maar aangezien Arizona niet meedoet aan de omschakeling van winter- naar zomertijd hoefden we vandaag onze horloge niet te verzetten.
Aangezien we al wat tijd verloren hadden met het uitdelen van de pizza's en we vandaag, in tegenstelling tot gisterenavond, vroeger in het hotel wilden aankomen, vertrokken we richting Flagstaff waar we de komende 2 nachten zouden slapen. Onderweg hielden we wel nog even halt om een foto te maken van de Route 66. Deze historische route liep van Chicago tot in Los Angeles en staat bij vele auto- en motofanaten nog steeds op de TO DO lijst.
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhmpAlPKdWeG9CGmZ6rRnBkI1wcqoWWiW5YdYbiqu3lRS3GynKaNPfpxExuRSoBChZ0eruz5T5ZvWx_vlOE_GgPsdQw3olNL0Ynu49tFjZeM7vLuCbrnkHpM0HOyj9o76q2Ct05Huf2dfw/s320/P1040923.JPG)
In het hotel aangekomen, kropen we vroeg onder de wol aangezien er voor ons (Anneleen en Raf) de volgende dag de Bright Angel Trail op het programma stond en we daarom al om 6:30 aan het ontbijt zouden verzamelen.
Na het ontbijt en een rit van 1,5 uur parkeerden we de auto rond 9:00 uur bij de Maswik Lodge in Grand Canyon Village. Bij het begin van de trailhead namen we afscheid van de ouders aangezien zij vandaag in westelijke richting langs de canyon zouden wandelen tot aan Hermits Rest.
Vanaf de Bright Angel Lodge begonnen we aan de afdaling in de canyon met als einddoel Plateau Point van waar we een mooi uitzicht over de Colorado rivier zouden hebben. De mensen die de inspanningen geringer willen houden maar toch van het uitzicht willen genieten, kunnen de tocht ook met "Belgische" ezels afleggen. Tijdens de afdaling stond er namelijk een groep Amerikanen op ezels te rusten en te genieten van het uitzicht op de Canyon. Toen we achter de groep door wilden passeren en één ezel niet naar voren wilde, vertelde de gids dat dat kwam omdat het een Belgische ezel was. Mijn vraag of hij iets tegen Belgen had en de daarop volgende uitleg dat we van België waren, bracht iedereen aan het lachen. Toen we ietsje verderop waren, hoorden we hem nog tegen de groep zeggen "What are the odds?"
In tegenstelling tot de meeste hikes waar we naar de top van een berg wandelen, was het eerste deel van deze tocht het minst vermoeiende. We zouden over een afstand van 6,1 mijl (9.82 km) namelijk 3.015 voet (919 m) dalen en op onderstaande foto zien jullie duidelijk tot waar we wilden geraken.
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgcVcFyHUHJhN28bI2NP7FxPReWMWiSpRnhhKIqqKI4hjGeLx6dMf0IafXBh8Lq4b9R-z4MZGz5IJHZ04jFdYmqUzNBAXY10Dl56c1OXTQh-IBQo1nkjIEOLxtJRqcarvnZoEArl0b3i2c/s320/P1040946.JPG)
Het is natuurlijk plezant om zo'n foto's te maken al was de keerzijde van de medaille wel dat we dezelfde weg later op de dag in omgekeerde volgorde zouden moeten afleggen. Maar alé dat waren natuurlijk zorgen voor later.
Wat ons de komende uren te wachten stond, was een aaneenschakeling van oooh's en aaah's en ook al krijg je dit zelden goed op foto vastgelegd toch hopen we dat jullie een idee krijgen via onderstaande foto's.
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEijkH8kwgHRxidYxjdlhVdpqLq3bp9wB2pbkIsg-tc4sUQ2WdXx3p5s1oRA_elda7nP3Ye4hXgJ5J2MnyBbZsyXwpVaOdD2z6ddmJhExnpWGijGFHKAb6X9msF27nuVJG55NEp1yJFDb2I/s320/P1040970.JPG)
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgtA8h31Is3Jtc4aqqbLlrdJAAOij5acKdbrIrK1OovGZBhSaVg3fiMuGJC5XLboTzCc3ovAbqbQzpKw6d4nNYINRzoj5mRwD3lXzzgbuH6Ier_hZwyr64waf_0TB3pNKvo8soLj6gFf54/s320/P1050036.JPG)
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh_0db4cTpulvKBTkdePsrXqsMSRIQmYvVyUIABOCtiVNXGleoD7aWbLoHFJswVZBqqqppJOgKavnskwn4ES4kvsSqT4HQRhDQSnZe_jvNTcTh74Z414zCO3LU0qKYBHxVEAaf7bOweAPs/s320/P1040972.JPG)
Na 4,6 mijl gewandeld te hebben over stoffige zandpaden kwamen we aan in een groene oase, ook wel Indian Garden genoemd. Hier hielden we even halt om te genieten van de schaduw en om wat krachten (in de vorm van een energy bar) op te doen alvorens aan de laatste 1,5 mijl tot onze eindbestemming te beginnen. Ook al wordt er voldoende gewaarschuwd dat men niet in 1 dag mag proberen om tot aan de rivier (Phantom Ranch) af te dalen en terug te keren, toch was de verleiding groot om vanuit Indian Garden het rechterpad (naar Phantom Ranch) te kiezen in plaats van het geplande linkerpad (naar Plateau Point). In dat geval is het verstandig om te overnachten op de camping aan de rivier of in de Phantom Ranch (waar de reservaties vaak 13 maanden van te voren dienen te gebeuren).
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi6TKQ5HOzWLEa2daAgDqlVrg8t21sSQ6DLqwicp0MfcHoBCmGu4c9dQM3hPSa4r2igHS98IJPuywPL2MuUxtuSMxmCrrxT34_HEjYpO9V-jtV2n_MzgggocRAn307E0RSSMO604S7CkPM/s320/P1050010.JPG)
Uiteindelijk besloten we om ons toch maar aan het oorspronkelijke plan te houden en de ultieme uitdaging voor een andere keer te houden. Een 40-tal minuten later arriveerden we aan Plateau Point en genoten we een hele tijd van het uitzicht op de Colorado en de grootsheid van de Grand Canyon.
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigJ08SPnxYnPshBKEtCa7SzEWYrjiPnja_1Ua7Srez3MOFVtEOflmmBwT6T2qHAvxEuwtHL_l3dExrWOcNA8kKSJBAQD1IPAC2BNwG04FFfA0hCJZ3SyGJpi47l8mXyQmESgpATPp-c8Q/s320/P1050051.JPG)
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj4jpaJYM4atWrQ-NPe8ULxUcv7z5osNzXWUZD-F3ogn0pxvCJ5w7FS09Njy2tIzqhof0NtKGxnYPpda-qBs0BE7PejHEcSaCV8D9ZIbS7vkmi1RakEE58R2lrubMnuZRdxEa1d5GF5wOQ/s320/P1050077.JPG)
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgc3YWpVFLkLvSeIAFyI_vB4Gy5L1mVkGyz_Ra0PwAkFH4nPFVIn_AZ88DnyxP2UomzVEWdlLOWN3nE4_iLL0p3Z3ImTfm63-SyENFv7uDPNbJ-17TUhYbF7RrgbevZTbOLhil6SJv1wyQ/s320/P1050064.JPG)
De nodige fotoshoots en rust later, begonnen we stilaan aan de terugweg uit de canyon en besloten we om in de toekomst zeker de afdaling tot aan de rivier te doen. Al bij al viel de beklimming nog zeer goed mee (waarschijnlijk mede door het niet extreem warme weer) en deden we er net even lang over als de afdaling waardoor we 6,5 uur na ons vertrek terug boven aan de South Rim aankwamen. Ondertussen zaten de ouders ook op de shuttle bus van Hermits Rest richting Bright Angel. Aangezien we ook nog de zonsondergang over de canyon wilden bijwonen, besloten we om te gaan eten in Market Plaza alvorens richting Yavapai Point te rijden. Eenmaal de zon over de canyon was ondergegaan reden we terug richting Flagstaff en vielen daar moe maar voldaan in slaap.
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjvHPL7vzh0yoyyC_0V1yMT9bWmswkLRrcMByI_MY3_10u1NdpWTOZiJD6_J8Zt-BHVyrEXLqbkKTKOCibYW2RiMK-5nX1gjYvAgpOu-Ir_8PXExIfptRzNV7mE-5F4lQIJ0Q8HNGnV-Nc/s320/P1050158.JPG)
's Morgens vertrokken we opnieuw richting Grand Canyon Village vanwaar we de Desert View Drive in oostelijke richting langsheen de canyonwand zouden volgen. Na een stop bij Grandview Point en Moran Point kwamen we aan bij het Tusayan Ruin and Museum. Op deze plaats bezochten we de ruines, die ons een beter zicht gaven op het leven van de Pueblo indianen zo'n 800 jaar geleden.
Vervolgens stopten we nog even bij Lipan Point wat blijkbaar de populairste plaats voor vogels is om de Grand Canyon over te steken aangezien de afstand (13 km) daar het kortste is tussen de North en South Rim. Eenmaal het park verlaten te hebben, ging onze tocht richting Page verder doorheen het woestijnlandschap van het Navajo indianen reservaat.
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjOJYbA23_ggNslpvzVk-xm7JUElMvTg3GdOTOsqXnBX9GAtH-cELks_anASzzVmDSSXHr4gd8obmVegmS3ATjYfD1WDzirJs3zHcq4EkaWbgC9Mw7kD-XSeYfF8UGUDDDlrLQhA2wT_A8/s320/P1050218.JPG)
Vlak voor we Page bereikten, bogen we nog even af richting Horseshoe Bend. Op deze plaats maakt de Colorado, zoals de naam al doet vermoeden, een hoefijzer-vormige bocht doorheen het landschap. Vanaf de parking is het ongeveer een kilometer wandelen tot aan de steile kliffen vanwaar je een schitterend zicht hebt op de 300 meter lager gelegen rivierbocht.
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgeEP4lR5g40ReT05s_qha4CzSI7RQLgZt0spRFkYznWV26gODxWpHh43HyrXOsABoH0tYHZgdRThespXB5ySfMOZrX_vwQSzGLpk0XsiJEo9ASPfMjCEnAEYop2vyUPds2pzDUwsuLOA8/s320/P1050334.JPG)
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg-7tT4wqRJoKUdWUwIFgoxHyh1xLsB401QjSUGgzeM6ngsuabD5ybJJA7kfg7W8_BLpjon4EgK6auzjRqWP9PjBjq2ASucft5k0CAjvX7HbSMn25wOdVFLzj7JoboUeIrrYS0C4F8FJQc/s320/P1050365.JPG)
Binnenkort kunnen jullie ook meer gedetailleerde routebeschrijvingen terug vinden van de meest uitdagende hikes die we tot nu toe in de VS hebben gedaan.
In de wintermaanden ga je bij het oversteken van de dam meteen een uur verder in de tijd aangezien op deze plek ook de overgang tussen de Pacific en de Mountain Time gelegen is maar aangezien Arizona niet meedoet aan de omschakeling van winter- naar zomertijd hoefden we vandaag onze horloge niet te verzetten.
Aangezien we al wat tijd verloren hadden met het uitdelen van de pizza's en we vandaag, in tegenstelling tot gisterenavond, vroeger in het hotel wilden aankomen, vertrokken we richting Flagstaff waar we de komende 2 nachten zouden slapen. Onderweg hielden we wel nog even halt om een foto te maken van de Route 66. Deze historische route liep van Chicago tot in Los Angeles en staat bij vele auto- en motofanaten nog steeds op de TO DO lijst.
In het hotel aangekomen, kropen we vroeg onder de wol aangezien er voor ons (Anneleen en Raf) de volgende dag de Bright Angel Trail op het programma stond en we daarom al om 6:30 aan het ontbijt zouden verzamelen.
Na het ontbijt en een rit van 1,5 uur parkeerden we de auto rond 9:00 uur bij de Maswik Lodge in Grand Canyon Village. Bij het begin van de trailhead namen we afscheid van de ouders aangezien zij vandaag in westelijke richting langs de canyon zouden wandelen tot aan Hermits Rest.
In tegenstelling tot de meeste hikes waar we naar de top van een berg wandelen, was het eerste deel van deze tocht het minst vermoeiende. We zouden over een afstand van 6,1 mijl (9.82 km) namelijk 3.015 voet (919 m) dalen en op onderstaande foto zien jullie duidelijk tot waar we wilden geraken.
Het is natuurlijk plezant om zo'n foto's te maken al was de keerzijde van de medaille wel dat we dezelfde weg later op de dag in omgekeerde volgorde zouden moeten afleggen. Maar alé dat waren natuurlijk zorgen voor later.
Wat ons de komende uren te wachten stond, was een aaneenschakeling van oooh's en aaah's en ook al krijg je dit zelden goed op foto vastgelegd toch hopen we dat jullie een idee krijgen via onderstaande foto's.
Uiteindelijk besloten we om ons toch maar aan het oorspronkelijke plan te houden en de ultieme uitdaging voor een andere keer te houden. Een 40-tal minuten later arriveerden we aan Plateau Point en genoten we een hele tijd van het uitzicht op de Colorado en de grootsheid van de Grand Canyon.
De nodige fotoshoots en rust later, begonnen we stilaan aan de terugweg uit de canyon en besloten we om in de toekomst zeker de afdaling tot aan de rivier te doen. Al bij al viel de beklimming nog zeer goed mee (waarschijnlijk mede door het niet extreem warme weer) en deden we er net even lang over als de afdaling waardoor we 6,5 uur na ons vertrek terug boven aan de South Rim aankwamen. Ondertussen zaten de ouders ook op de shuttle bus van Hermits Rest richting Bright Angel. Aangezien we ook nog de zonsondergang over de canyon wilden bijwonen, besloten we om te gaan eten in Market Plaza alvorens richting Yavapai Point te rijden. Eenmaal de zon over de canyon was ondergegaan reden we terug richting Flagstaff en vielen daar moe maar voldaan in slaap.
's Morgens vertrokken we opnieuw richting Grand Canyon Village vanwaar we de Desert View Drive in oostelijke richting langsheen de canyonwand zouden volgen. Na een stop bij Grandview Point en Moran Point kwamen we aan bij het Tusayan Ruin and Museum. Op deze plaats bezochten we de ruines, die ons een beter zicht gaven op het leven van de Pueblo indianen zo'n 800 jaar geleden.
Vervolgens stopten we nog even bij Lipan Point wat blijkbaar de populairste plaats voor vogels is om de Grand Canyon over te steken aangezien de afstand (13 km) daar het kortste is tussen de North en South Rim. Eenmaal het park verlaten te hebben, ging onze tocht richting Page verder doorheen het woestijnlandschap van het Navajo indianen reservaat.
Vlak voor we Page bereikten, bogen we nog even af richting Horseshoe Bend. Op deze plaats maakt de Colorado, zoals de naam al doet vermoeden, een hoefijzer-vormige bocht doorheen het landschap. Vanaf de parking is het ongeveer een kilometer wandelen tot aan de steile kliffen vanwaar je een schitterend zicht hebt op de 300 meter lager gelegen rivierbocht.
Binnenkort kunnen jullie ook meer gedetailleerde routebeschrijvingen terug vinden van de meest uitdagende hikes die we tot nu toe in de VS hebben gedaan.
vrijdag 13 mei 2011
Roadtrip parents: Death Valley & Las Vegas
Na de grote hoeveelheden sneeuw in Kings Canyon & Sequoia NP vonden we dat het tijd werd om de ouders ook kennis te laten maken met de iets warmere temperaturen in de VS. Daarom besloten we om doorheen Death Valley richting Las Vegas te rijden.
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj6lZgxkMjGZZgyxnrSVR0lriBnEkALcS3GbS-gyVYovQVVDKF2fLyAFzAcsz9nWSvziLx0CUEQVNFqfcURC8jUcGMpGzKNdP2CgcFmVykq-zp44xEvJUr9nb75HFaAKCizphs0T31prVw/s320/P1040732.JPG)
Tijdens het eerste deel van de rit (doorheen de Central Valley) passeerden we nog redelijk wat boomgaarden en citrusvelden maar langzaamaan veranderde het decor van groen en levendig stilaan via dorre woestijntaferelen met hier en daar nog wat Joshua Trees in een landschap van droge zoutvlaktes zonder al te veel teken van leven. Maar dat het nog erger kon, merkten wie iets verderop waar de enige afwisseling in het grondoppervlak de door de droogte ontstane barsten waren.
Toen we enkele mijlen verderop langs Highway 190 het toegangsbord tot Death Valley National Park zagen staan wisten we dat we de vallei van de ondraagbare hitte binnen reden. Al moeten we zeggen dat we met onze 33 graden niet te klagen hadden, wetende dat de hoogste gemeten temperatuur hier in de schaduw ooit 57 graden was.
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh06f7QfCAlj6iaEjB2JQ6F0ccw4QBU8X6iSvmsHO2bqk4nZqkrsN-q2OZKchyphenhyphenrJKND7_F0zH4FQXVm_rA9KC_QqXfnGRpJeGJyc0h1YUJ02QageE8Z3qP2pWQ42s188d29y8ooWC3dpgg/s320/P1040771.JPG)
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiSs3AeFSwS_3uvoPwRPh4vpGN4N4XiSl1e9NpO7og0X4BDmRslRPiLcfgb4jP2aq8ww2DwW0GcCp8XEkB9pshjO2gUFUkyeh2Ty0ebiLsnHw14pI5acDWFS6xKjk8C4F6ZqxjMdXvfqJY/s320/P1040809.JPG)
Terug bij de auto aangekomen ging de route verder via Furnace Creek (oase van palmen) naar Golden Canyon waar we een korte wandeling doorheen de canyon met zijn mosterdkleurige wanden maakten. Vroeger kon je hier met de wagen doorheen de canyon rijden maar een 4 dagen durende storm veranderde in 1976 de canyon in een kolkende rivier, die alles op zijn weg verwoeste.
Toen we doorheen Artists Drive, een korte maar bochtige eenrichtingsloop langsheen regenboogkleurige rotsen, reden begon de zon al stilaan onder te gaan. Dit deed ons beslissen om nog snel richting Badwater te rijden.
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCIAc3LuqzVwI6OcDS4-BwnVEhJjBzHr8sxYJT1gjxJ5cacMnuCLMEaZ3-5Dqi7dO1RXbr8ac4jKH0iYGIT75vLjy6K8IBZoQddtuCxCi2Uy4HnRRCqzf2N_axJZqF2jcLMEfsjhPPHDw/s320/P1040840.JPG)
Deze plaats staat bekend als het laagste punt in het westelijke halfrond en ligt op 282 voet (86 m)beneden het zeeniveau. De wandeling over deze uitgestrekt zoutvlakte met de ondergaande zon op de achtergrond was een ware unieke ervaring.
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg6k31J9SHcUqRPRJQDOBe5MLxXFrLZRA_1uKtFm6oMLj2azT9GAlAWk0WUwMFclmh1N5hKnjF37KI-pY003PQs4ohD-2s_UGXkGaS8rmnv9AY6eiX7MGv_DEXGmhyphenhyphensyfHjnZ-jhJfrKT0/s320/P1040863.JPG)
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjDw3G_KWwasHbTErbGpuzcp2UxNSCwRDd9Alpojx5ijbjhDW1gX96a_JBOsdYupGP6Y5MciZNT6dQxky8GjbnqYJkftYj7mxg-spdUOkxbFe6lVAK-PH30Z4yp3TBk_Egi_EThyCuIapg/s320/P1040866.JPG)
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVeeSQTEwqUz2kbccYj0JTuSz4RicSW7eYs1ulU9bFGRpNENz0tBRZc1NlQtYaf3aJNBgu-GnFVzf6H2uJJ0kPdriJsYPgcrH6i1ySuK80nCNhb02e9os7NOUY72vjsdprvkJxWI7-Q_0/s320/Badwater.JPG)
Een tweetal uur rijden na het vertrek in Badwater passeerden we in Pahrump waar we besloten om in een plaatselijke sportsbar op zoek te gaan naar ons avondmaal. Omdat iedereen honger had, werd er beslist om per persoon een 14" pizza te bestellen wat overeenkomt met een diameter van 35 cm. Achteraf gezien bleek dit niet de juiste keuze te zijn geweest en begonnen we met een goed gevulde buik en 5 dozen pizza op de achterbank aan de rit naar Las Vegas. Omwille van de gloed aan de horizon, veroorzaakt door de verlichting van deze gokstad, hadden we niet bepaald een gps nodig om onze weg te vinden. Eenmaal in Las Vegas aangekomen reden we via The Strip richting het oude centrum waar we omstreeks 1:30 AM in ons hotel incheckten.
Tijdens het eerste deel van de rit (doorheen de Central Valley) passeerden we nog redelijk wat boomgaarden en citrusvelden maar langzaamaan veranderde het decor van groen en levendig stilaan via dorre woestijntaferelen met hier en daar nog wat Joshua Trees in een landschap van droge zoutvlaktes zonder al te veel teken van leven. Maar dat het nog erger kon, merkten wie iets verderop waar de enige afwisseling in het grondoppervlak de door de droogte ontstane barsten waren.
Toen we enkele mijlen verderop langs Highway 190 het toegangsbord tot Death Valley National Park zagen staan wisten we dat we de vallei van de ondraagbare hitte binnen reden. Al moeten we zeggen dat we met onze 33 graden niet te klagen hadden, wetende dat de hoogste gemeten temperatuur hier in de schaduw ooit 57 graden was.
Terug bij de auto aangekomen ging de route verder via Furnace Creek (oase van palmen) naar Golden Canyon waar we een korte wandeling doorheen de canyon met zijn mosterdkleurige wanden maakten. Vroeger kon je hier met de wagen doorheen de canyon rijden maar een 4 dagen durende storm veranderde in 1976 de canyon in een kolkende rivier, die alles op zijn weg verwoeste.
Toen we doorheen Artists Drive, een korte maar bochtige eenrichtingsloop langsheen regenboogkleurige rotsen, reden begon de zon al stilaan onder te gaan. Dit deed ons beslissen om nog snel richting Badwater te rijden.
Deze plaats staat bekend als het laagste punt in het westelijke halfrond en ligt op 282 voet (86 m)beneden het zeeniveau. De wandeling over deze uitgestrekt zoutvlakte met de ondergaande zon op de achtergrond was een ware unieke ervaring.
zondag 8 mei 2011
Roadtrip parents: Kings Canyon & Sequoia National Park
De eerste dag van onze rondreis vertrokken we 's morgens richting Fresno vanwaar we Kings Canyon en Sequoia NP zouden verkennen.
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEis1AwVpMgZDZ6ZOQG06Myg4NnoMoIlKpypbXMf-qPQN1_rU_EtjxXraN3YmqqgPycBKktnd0_EyK1c1XqZx2-VQkkosLcaVyYt0lK5JwxSgz4mMWRh0GQajRuimTdlM0-c44fC7xqRFeA/s320/P1040489.JPG)
Het was al voor het park duidelijk dat men hier afgelopen winter een aardige hoeveelheid sneeuw had gekregen maar bij aankomst in het Kings Canyon Visitor Center in Grant Grove Village kregen we te horen dat de weg naar Cedar Grove vanaf de Kings Canyon Lodge nog steeds afgesloten was. Hierdoor zouden we de Kings Canyon Scenic Byway slechts gedeeltelijk kunnen afleggen wat wel jammer was aangezien deze route bekend staat als één van de spectaculairste routes in het westen van Noord-Amerika. Onze eerste stop langs deze route was de General Grant Tree; deze sequoia is met zijn 81.5 meter hoogte de op één na grootste boom ter wereld. De wandeling langsheen deze reuzen deed ons snel beseffen hoe "klein" we als mens zijn en hoe beperkt onze tijd op deze planeet is in vergelijking met de meer dan 1.650 jaar van de Grant Sherman.
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiyUwF5raopEFTcvHbkdkgefEBDBVTvIVrA65gnUYplxVkocJRvT4Z4x8PvLTAvyexY4rq9EClohEqVhAefATyvgagS9T78BBh7F24p22ji5SMqriOb1kcrlzXcA5LjZedPeBKJMe-Dgo0/s320/P1040548.JPG)
Voor de volledigheid vinden jullie hier beneden de Top 5 van grootste bomen ter wereld (allemaal in California):
Terug bij de auto aangekomen, zetten we koers naar Junction Point vanwaar we een zicht hadden over de Kings River en nadien passeerden we nog even aan Hume Lake alvorens richting Fresno terug te keren voor een avondmaal in de Elephant Bar.
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjyadfolrmzhJCDNTp0mEfD7nDd2r9lQpCi343SatJ_6Q6HhyphenhyphenMneard3GxThyEphpq1Gob221LVpd2hgHsMwoiygNcqHYaC7cOdITDEyMlyxeOU_45SGyhnoX1l1YISmpsf6SVZyDi9L4M/s200/P1040570.JPG)
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhAympJEP0L6YNC9gXxRWzeeY040GufbEdcEb477S1PqbXHNCIFbVFn1LhjTc0FD2P8J0nKt1c57LFUAIpFJL3RTRpOP7WwFQhmxyK9hdzTp1M_NUAbM_Ujp6KmwvNI5o8-fc8xQt6hzcE/s320/P1040655.JPG)
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhvnA99lzVfwpsnp58tP784QG1e2iJwlr08PJYijbnlWaNvbflbtUW2YZjX6NliG8f_qlACYIl23XxkwRPyRGuARoXwcWfoLs9FLeowQusQDKyHYfSv6Dh8nNfUFzJRfwhhtiEJbyNolZg/s320/P1040639.JPG)
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhPYrjwvsXgwWDKZT3fJtWUy74ZK8aUnw8G3bU-mKtI0WW7h0HVmo9_ogtJPysFire12EVu41X4iHHmmq_qyLxRmsYDFpeUczVSsTJKSEKQOkP2WCLqFnyeQPmuw7ohhJoyohHw2ua3qPw/s320/P1040612.JPG)
Aangezien we gisteren reeds de 2de grootste boom ter wereld gezien hadden, waren we natuurlijk benieuwd hoe de grootste boom ter wereld er zou uitzien. We kunnen jullie garanderen dat toen we onder de General Sherman Tree stonden, we niet met het blote oog het ongeveer 2 meter grootte hoogteverschil tussen de nummer 1 en 2 van de wereld konden waarnemen. Volgens één van onze gidsen zou deze boom genoeg hout kunnen leveren voor de bouw van 85 eengezinswoningen. Nadien stopten we nog even bij de Kaweah rivier alvorens het park te verlaten en richting Fresno terug te keren. Omdat er de volgende dag een lange rit (Fresno - Death Valley - Las Vegas) op het programma stond, keerden we na het eten onmiddellijk naar het hotel terug.
Voor de volledigheid vinden jullie hier beneden de Top 5 van grootste bomen ter wereld (allemaal in California):
Naam | Volume | Hoogte | |
---|---|---|---|
1. | General Sherman Tree | 1.487 m3 | 83.3 m |
2. | General Grant Tree | 1.320 m3 | 81.5 m |
3. | President Tree | 1.278 m3 | 73.5 m |
4. | Lincoln Tree | 1.259 m3 | 80.0 m |
5. | Stagg Tree | 1.205 m3 | 74.1 m |
Terug bij de auto aangekomen, zetten we koers naar Junction Point vanwaar we een zicht hadden over de Kings River en nadien passeerden we nog even aan Hume Lake alvorens richting Fresno terug te keren voor een avondmaal in de Elephant Bar.
Aangezien we gisteren reeds de 2de grootste boom ter wereld gezien hadden, waren we natuurlijk benieuwd hoe de grootste boom ter wereld er zou uitzien. We kunnen jullie garanderen dat toen we onder de General Sherman Tree stonden, we niet met het blote oog het ongeveer 2 meter grootte hoogteverschil tussen de nummer 1 en 2 van de wereld konden waarnemen. Volgens één van onze gidsen zou deze boom genoeg hout kunnen leveren voor de bouw van 85 eengezinswoningen. Nadien stopten we nog even bij de Kaweah rivier alvorens het park te verlaten en richting Fresno terug te keren. Omdat er de volgende dag een lange rit (Fresno - Death Valley - Las Vegas) op het programma stond, keerden we na het eten onmiddellijk naar het hotel terug.
Roadtrip parents: Arrival + San Francisco
20 April rond 13:00 vertrokken we richting SFO airport omdat onze ouders hier voor hun eerste bezoek aan Californië zouden toekomen. Toen ze even later in de aankomsthal verschenen, wisten we meteen dat ze kleren genoeg bij hadden om een maand te kunnen blijven :-)
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgHmCbRZ2lBvMrtH3UcJC-oLesuw49lD0U9_oqd2wpK5FisZcp7Wtb6rnbKG5OFH4adHr1a4WIT7TrI0KDlAwrOqSEZcEl-upY7UZgTlH7Ot5gWvxYJKaL3uGFd-6YgY7p0sLogNJFaZxw/s320/P1040363.JPG)
Na de verwelkoming en het oppikken van de huurauto vertrokken we richting Pinole. Voor degenen onder jullie die hier ooit een auto willen huren, kunnen we AutoEurope absoluut aanraden. Op deze website kan je je wagen reserveren en zij kijken dan bij welke verhuurmaatschappij dit het goedkoopste is. Reserveren via hen is vaak 50% goedkoper dan rechtstreeks bij maatschappijen als Avis, Hertz, Alamo,...
Bij aankomst in Pinole stond er eerst een korte rondleiding door ons huis op het programma en na een niet al te zwaar avondmaal besloten de ouders om op tijd onder de wol te kruipen.
De volgende morgen vertrokken we met z'n allen richting San Francisco met eerst nog een stop op Twin Peaks vanwaar je een goed overzicht hebt op deze wereldstad. De Golden Gate brug was ook goed zichtbaar waardoor we besloten om deze als volgende stopplaats in te lassen alvorens eventuele mist onze geplande fotoshoots zou kunnen verstoren.
Via het Palace of Fine Arts en de Starbucks zetten we nadien koers naar Lombard Street voor een afdaling door deze bochtige en steile straat. We sloten ons bezoek in San Francisco af via Chinatown en het Financial District.
Eenmaal terug in Pinole aangekomen, wachtte de moeders de taak om alle kleren voor de komende 9 dagen in 1 koffer te krijgen. Gegeven de zeer uiteenlopende weersomstandigheden (van sneeuw in Sequoia NP tot +35 in Death Valley) kunnen jullie je wel voorstellen dat dit niet vanzelfsprekend was en enige tijd in beslag nam. Gelukkig konden wij ons ondertussen bezighouden met het voorbereiden van de BBQ waarmee we de avond afsloten.
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhms60lV0ayHnWjs7Kapfzb2ClEbtq-WyCWVXaOfncJZFEJKrAdVeMye-y64RiYYKhP2XE2Ok7b4lQNCcFaFYJWxvXBRsyPgKg5JMFZ8f-QyNjgnX1qZJkclhVqYrSI3Y3tSKTOt2ehw90/s320/P1050905.JPG)
Voor een uitgebreidere beschrijving van San Francisco en de verschillende bezienswaardigheden, kunnen jullie terecht op deze eerdere blogposts:
* 49 Mile drive
* Te voet door San Francisco
* Met de fiets van San Francisco naar Sausalito en terug
Bij aankomst in Pinole stond er eerst een korte rondleiding door ons huis op het programma en na een niet al te zwaar avondmaal besloten de ouders om op tijd onder de wol te kruipen.
De volgende morgen vertrokken we met z'n allen richting San Francisco met eerst nog een stop op Twin Peaks vanwaar je een goed overzicht hebt op deze wereldstad. De Golden Gate brug was ook goed zichtbaar waardoor we besloten om deze als volgende stopplaats in te lassen alvorens eventuele mist onze geplande fotoshoots zou kunnen verstoren.
Via het Palace of Fine Arts en de Starbucks zetten we nadien koers naar Lombard Street voor een afdaling door deze bochtige en steile straat. We sloten ons bezoek in San Francisco af via Chinatown en het Financial District.
Eenmaal terug in Pinole aangekomen, wachtte de moeders de taak om alle kleren voor de komende 9 dagen in 1 koffer te krijgen. Gegeven de zeer uiteenlopende weersomstandigheden (van sneeuw in Sequoia NP tot +35 in Death Valley) kunnen jullie je wel voorstellen dat dit niet vanzelfsprekend was en enige tijd in beslag nam. Gelukkig konden wij ons ondertussen bezighouden met het voorbereiden van de BBQ waarmee we de avond afsloten.
Voor een uitgebreidere beschrijving van San Francisco en de verschillende bezienswaardigheden, kunnen jullie terecht op deze eerdere blogposts:
* 49 Mile drive
* Te voet door San Francisco
* Met de fiets van San Francisco naar Sausalito en terug
Abonneren op:
Posts (Atom)